به گفته برخی از روانشناسان، کودکان باید در هر سن متناسب با همان سن از سوء استفاده جنسی مطلع شوند در غیر این صورت پدر و مادر مقصر هستند.

تجربه سوء استفاده جنسی در دوران کودکی یک رویداد ناخوشایند است که می تواند در بزرگسالی به پایان برسد و ممکن است در زمان ازدواج و به شکل اختلالات جنسی وجود داشته باشد.

تجاوز به کودکان

متأسفانه بچه هایی که اولین قربانیان خشونت و سوءاستفاده علیه کودکان هستند، اگر واکنش موضوعی مهم مانند “سوء استفاده از کودک” و “سوء استفاده جنسی از کودکان” را نداشته باشند.

و در سطح خشم و گریه و اشک بمانند یک راه مفید برای این آسیب اجتماعی مهم را به کار نبرده اند.

امروزه زندگی سالم برای به دست آوردن اخبار روزهای تلخ به خاطر همه کودکان و نوجوانان در کشور ما مهم است.

رایج ترین سوالات والدین در مورد سوء استفاده از کودکان و استثمار جنسی کودکان و نوجوانان و شکل دادن ساده و با وضوح و راهنمایی والدین در مورد مراقبت از کودکان و نوجوانان در برابر سوء استفاده جنسی از کودک با آموزش لازم است.

اگر ما احساس کنیم که کودک ما با چنین موضوعی درگیر اند، چگونه می توانیم مشکل را پیش برده و حل کنیم؟

و اگر فرزند ما به هر دلیلی این فاجعه تلخ را تجربه کند، چگونه می توانیم او را به زندگی بازگردانیم؟

نوشته امروز گامی برای رسیدن به اهداف ما برای محافظت از همه کودکان ایرانی است.

محتویات این نوشته را به تمام والدین در هر شکل که می توانید بدهید.

به کودکان تجاوز می شود- پدر و مادر مقصر هستند- چرا؟

برای جلوگیری از آزار و اذیت جنسی، چه نوع آموزش باید به فرزندم بدهم؟

پنج مرحله وجود دارد که می تواند کودکان و نوجوانان مان را در مورد بدن شان، حریم خصوصی شان، محدودیت ها و افراد اطراف آنها آموزش دهد.

و اینکه چگونه سوء استفاده جنسی می تواند به محافظت از کودکان ما در برابر آزار و اذیت جنسی کمک کند.

طبق گفته یونیسف، در اکثریت مطلق موارد، در تجاوز های جنسی به کودکان پای یک آشنا در میان بوده؛ یکی از اعضای خانواده، یک عضو فامیل، یک دوست یا کسی که فرزند او را می شناسد و به او اعتماد دارد.

بنابراین، برای شما مهم است که به عنوان والدین از اموزش کودک اجتناب نکنید.

به اندازه به او توجه کنید و برای رابطه او با دیگران به او موارد لازم را گوشزد نمایید.

سازگاری با قانون های زیر برای همه، حتی نزدیک ترین افراد اطراف شما اعمال می شود.

در غیر این صورت پدر و مادر مقصر هستند.

  1. اینها اعضای خصوصی بدن شما هستند

برای کودک ساده است، حتی با کمک نقاشی، یا در حمام و استخر، هر عضو بدن را با لباس زیر پوشانده است و یک عضو خصوصی است.

هیچکس جز والدین و پزشک حق ندارد آنها را لمس کند، هیچکس حق ندارد آنها را ببیند، هیچکس حق ندارد با آنها درباره این موارد صحبت کند، و کودک شما باید در برابر چنین وضعیتی بگوید “نه”.

تست روانشناسی انتخاب همسر درونگرایی-برونگرایی

۲-بدن شما فقط به شما تعلق دارد

به کودک خود توضیح دهید، بدن او تنها به خودش تعلق دارد و بدن او تنها برای خودش است.

به کودک خود برای حمام با والدین و در طول درمان آموزش دهید زیرا پزشک یا پرستار مجاز به دست زدن به بدن او هستند اما باید قبل از آن از کودک اجازه لازم را بگیرند.

در غیر این صورت، هیچ کس مجاز به انجام این کار نیست، و کودک نباید به کسی درباره این موضوع بگوید و شخص مورد اعتماد راجع به این موضوع را مطلع کند.

۳-نه گفتن را یاد بگیرند

به فرزند بگویید که گاهی “نه” بگوید.

کودک حق دارد نه بگوید و باید به او یاد دهید که این حق اوست و نباید احساس شرمساری و ناراحتی کند.

پس از تعلیم دادن به “نه” گفتن فرزند، بعضی از والدین ممکن است مجبور به پذیرش نگرش منفی نسبت به فرزند باشند.

اما این ارزش دارد، زیرا اگر کودک نتواند به اعضای خانواده “نه” بگوید، او یاد می گیرد به دیگران هم”نه” نگوید.

۴-اسرار بد را نباید مخفی نگه داشت

در مرحله چهارم، کودک باید از اسرارهایی که باعث ناراحتی او می شود اجتناب کند.

کودک باید یاد بگیرد که تفاوت بین “راز خوب و بد مخفی” وجود دارد.

اسرار خوب (به عنوان مثال، خرید هدیه مخفیانه) را می توان مخفی نگه داشت، اما باید بدان ها به یک شخص معتمد گفته شود.

برای اینکه کودک اینگونه عمل کند، باید به شما اعتماد داشته باشد و از شما نترسد.

بزرگترین ابزار سوء استفاده از کودک “پنهان کردن” است.

کودک باید اسرارهایی را که او را ناراحت کرده یا می داند ازار دهنده است گفته و آن را مخفی نکند.