اختلال کمبود توجه و بیش فعالی در کودکان

آیا فکر می کنید فرزند شما ممکن است اختلال کمبود توجه و بیش فعالی داشته باشد؟ در اینجا نحوه تشخیص علائم و نشانه های اختلال بیش فعالی، کمبود توجه و دریافت کمک مورد نیاز آورده شده است.

اختلال کمبود توجه و بیش فعالی در کودکان

تفاوت اختلال کمبود توجه و بیش فعالی (ADHD) با اختلال کمبود توجه (ADD) چیست؟

طبیعی است که کودکان گهگاه تکالیف خود را فراموش کنند، در طول کلاس رویاپردازی کنند، بدون فکر عمل کنند، یا سر میز شام بی قرار شوند. اما بی توجهی، تکانشگری و بیش فعالی از نشانه های اختلال کمبود توجه بیش فعالی (ADHD) هستند که گاهی اوقات به عنوان اختلال کمبود توجه (ADD) شناخته می شوند.

اختلال کمبود توجه و بیش فعالی یک اختلال عصبی (رشدی شایع است که معمولاً در اوایل دوران کودکی، معمولاً قبل از هفت سالگی ظاهر می شود) است.

اختلال کمبود توجه و بیش فعالی مهارت پاسخ های خود به خودی را برای کودکان دشوار می کند، پاسخ هایی که می تواند شامل همه چیز از حرکت گرفته تا گفتار و توجه باشد. همه ما بچه‌هایی را می‌شناسیم که نمی‌توانند آرام بنشینند.

به نظر می‌رسد هرگز گوش نمی‌دهند، دستورالعمل‌ها را هر چقدر هم که واضح ارائه کنید، دنبال نمی‌کنند، یا در زمآن های نامناسب نظرات نامناسب را بیان می‌کنند.

گاهی اوقات به این کودکان برچسب مشکل ساز می زنند یا به دلیل تنبلی و بی انضباطی از آن ها انتقاد می‌کنند. با این حال، ممکن است اختلال کمبود توجه و بیش فعالی داشته باشند.

آیا این رفتار کودک طبیعی است یا ناشی از اختلال کمبود توجه و بیش فعالی؟

تمایز بین اختلال کمبود توجه و بیش فعالی عادی «رفتار بچه» می تواند دشوار باشد. اگر فقط چند علامت را مشاهده کردید، یا علائم فقط در برخی شرایط ظاهر شد، احتمالاً اختلال کمبود توجه و بیش فعالی نیست.

اما اگر کودک شما تعدادی از علائم و نشانه‌های اختلال کمبود توجه و بیش فعالی را نشان می‌دهد که در همه موقعیت‌ها (در خانه، مدرسه، و در بازی) وجود دارد وقت آن است که نگاه دقیق‌تری به این موضوع داشته باشید.

زندگی با کودک مبتلا به اختلال کمبود توجه و بیش فعالی می تواند خسته کننده و طاقت فرسا باشد، اما به عنوان والدین کارهای زیادی می توانید انجام دهید تا علائم را کنترل کنید، بر چالش های روزانه غلبه کنید و آرامش بیشتری را به خانواده خود بیاورید.

باورهای غلط و حقایق در مورد اختلال کمبود توجه و بیش فعالی

باور غلط: همه کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه و بیش فعالی بیش فعال هستند.

واقعیت: برخی از کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه و بیش فعالی بیش فعال هستند، اما بسیاری دیگر که مشکلات توجه دارند، بیش فعال نیستند. کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه و بیش فعالی که بی توجه بوده اما بیش از حد فعال نیستند، ممکن است سر به هوا و بی انگیزه به نظر برسند.

باور غلط: کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه و بیش فعالی هرگز نمی توانند توجه کنند.

واقعیت: کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه و بیش فعالی اغلب می توانند روی فعالیت هایی که از آن لذت می برند تمرکز کنند. اما مهم نیست که چقدر تلاش می کنند، زمانی که کارشان خسته کننده یا تکراری است، در حفظ تمرکز مشکل دارند.

باور غلط: کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه و بیش فعالی اگر بخواهند می توانند بهتر رفتار کنند.

واقعیت: کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه و بیش فعالی ممکن است تمام تلاش خود را برای خوب بودن انجام دهند، اما هنوز نمی توانند آرام بنشینند، ساکت بمانند یا توجه کنند. آن ها ممکن است نافرمان به نظر برسند، اما این بدان معنا نیست که آن ها عمداً اینگونه رفتار می کنند.

باور غلط: در نهایت اختلال کمبود توجه و بیش فعالی کودکان از بین می‌رود.

واقعیت: اختلال کمبود توجه و بیش فعالی اغلب تا بزرگسالی ادامه می‌یابد، بنابراین منتظر نمانید تا فرزندتان از این مشکل پیشی بگیرد. درمان می تواند به کودک شما کمک کند تا علائم را مدیریت کرده و به حداقل برساند.

باور غلط: دارو بهترین گزینۀ درمانی برای اختلال کمبود توجه و بیش فعالی است.

واقعیت: دارو اغلب برای اختلال کمبود توجه تجویز می شود، اما ممکن است بهترین گزینه برای کودک شما نباشد. درمان مؤثر اختلال کمبود توجه و بیش فعالی شامل آموزش، رفتار درمانی، حمایت در خانه و مدرسه، ورزش و تغذیه مناسب است.

اختلال کمبود توجه و بیش فعالی چگونه به نظر می رسد؟

هنگامی که بسیاری از مردم به اختلال کمبود توجه فکر می کنند، کودکی خارج از کنترل را در حال حرکت دائمی تصور می کنند که از دیوارها می پرد و همه جا را به هم می ریزد. اما واقعیت بسیار پیچیده تر است.

برخی از کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه و بیش فعالی، بیش فعال هستند، در حالی که برخی دیگر ساکت می نشینند. برخی تمرکز بیش از حد روی یک کار دارند و در انتقال آن به کار دیگری مشکل دارند. دیگران فقط کمی بی توجه هستند، اما بیش از حد تکانشی هستند.

کدام یک از این کودکان ممکن است اختلال کمبود توجه و بیش فعالی داشته باشند؟

الف- پسر بیش فعالی که بی وقفه حرف می زند و نمی تواند آرام بنشیند.

ب- کودک رویاپرداز ساکتی که پشت میزش می نشیند و به فضا خیره می شود.

ج- هر دو.

پاسخ صحیح ج است.

علائم و نشانه‌هایی که کودک مبتلا به اختلال کمبود توجه دارد به این بستگی دارد که کدام ویژگی غالب است.

کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه و بیش فعالی ممکن است:

بی توجه، اما نه بیش فعال یا تکانشی.

بیش فعال و تکانشی، اما قادر به توجه.

بی توجه، بیش فعال و تکانشی (شایع ترین شکل اختلال کمبود توجه و بیش فعالی) باشند

تشخیص اختلال کمبود توجه و بیش فعالی در سنین مختلف

از آنجا که ما حواس پرتی و بیش فعالی کودکان بسیار خردسال را اصلا عجیب نمی‌دانیم، این رفتارهای تکانشی ( رفتار خطرناک، توهین غیرمنتظره) است که اغلب در کودکان پیش دبستانی مبتلا به اختلال کمبود توجه و بیش فعالی برجسته می شود.

با این حال، در سن چهار یا پنج سالگی، اکثر کودکان یاد گرفته‌اند که چگونه به دیگران توجه کنند، وقتی به آن ها دستوری داده می‌شود، ساکت بنشینند و هر چیزی را که به سرشان می‌آید نگویند.

بنابراین حتی قبل از سن مدرسه، افراد مبتلا به اختلال کمبود توجه و بیش فعالی در هر سه رفتار قابل تشخصی می شوند: بی توجهی، بیش فعالی و تکانشگری.

اختلال کم توجهی و بیش فعالی در کودکان

علائم و نشانه های بی توجهی اختلال کمبود توجه و بیش فعالی

علائم و نشانه های بی توجهی اختلال کمبود توجه و بیش فعالی

اینطور نیست که کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه و بیش فعالی نتوانند به چیزی توجه کنند: زمانی که آن ها کارهایی را انجام می دهند که از آن لذت می برند یا درباره موضوعاتی که به آن ها علاقه مند هستند می شنوند، مشکلی در تمرکز و ادامه کار ندارند.

اما زمانی که کار تکراری یا خسته کننده است، آن ها به سرعت رفتار خود را تغییر می دهند.

ماندن در مسیری مشخص یکی دیگر از مشکلات رایج است. کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه و بیش فعالی اغلب بدون به پایان بردن یک کار از آن کار به کار دیگر می پرند، یا در یک مسیر کلی از مراحل ضروری صرف نظر می کنند. سازماندهی زمان برای انجام تکالیف مدرسه برای آن ها سخت تر از اکثر کودکان است.

کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه و بیش فعالی همچنین در صورتی که در محیط اطرافشان اتفاقاتی رخ دهد مشکل تمرکز پیدا می‌کنند و معمولاً به یک محیط آرام و ساکت نیاز دارند تا متمرکز بمانند.

علائم بی توجهی در کودکان

فرزند شما ممکن است:

در متمرکز ماندن مشکل داشته باشد. به راحتی حواسش پرت شود یا قبل از اتمام کار خسته شود.

به نظر می رسد وقتی با او صحبت می شود گوش نمی دهد.

در به خاطر سپردن چیزها و پیروی از دستورالعمل ها مشکل دارد. به جزئیات توجه نکند یا اشتباهات بی دقتی انجام دهد.

در ساماندهی زمان، برنامه ریزی کارهای پیش رو و به پایان رساندن وظایف خود مشکل دارد.

مکرراً تکالیف، کتاب‌ها، اسباب‌بازی‌ها یا موارد دیگر را گم می‌کند.

علائم و نشانه های اختلال کمبود توجه و بیش فعالی

در حالی که بسیاری از کودکان به طور طبیعی شدیداً فعال هستند، کودکانی که علائم بیش فعالی اختلال کمبود توجه دارند همیشه در حال حرکت هستند. آن ها ممکن است سعی کنند چندین کار را همزمان انجام دهند و از یک فعالیت به فعالیت دیگر بپرند.

حتی ثابت نشستن نیز ممکن است برایشان بسیار سخت باشد ممکن است مدام با پایشان ضربه بزنند، پایشان بلرزد یا با انگشتانشان روی میز ‌بزنند.

علائم بیش فعالی در کودکان

فرزند شما ممکن است:

مدام بی قراری کند و غر بزند.

در یک جا ننشیند و با بازی آرام مشکل داشته باشد و نشود او را آرام کرد.

به طور مداوم در اطراف حرکت کند و اغلب در حال دویدن یا بالا رفتن از جاهای نامناسب باشد.

زیاد حرف بزند.

خلق و خوی تندی داشته باشد.

اختلال کمبود توجه و بیش فعالی در کودکان

علائم و نشانه های تکانشی اختلال کمبود توجه و بیش فعالی

تکانشگری کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه و بیش فعالی می تواند مشکلاتی در خودکنترلی ایجاد کند. این کودکان کمتر از سایر بچه‌ها خودشان را سانسور می‌کنند اما بیش تر از کودکان دیگر مکالمات را قطع می‌کنند،

به حریم دیگران هجوم می‌آورند، در کلاس سؤالات نامربوط می‌پرسند و سؤالات بیش از حد شخصی می‌پرسند. پیروی از دستورالعمل هایی مانند “صبور باشید” و “فقط کمی صبر کنید” برای کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه و بیش فعالی دو برابر سخت تر از سایرین است.

کودکانی که علائم و نشانه‌های تکانشی بیش‌فعالی دارند معمولاً بدخلق هستند و از نظر احساسی بیش از حد واکنش نشان می‌دهند. در نتیجه، دیگران ممکن است کودک را بی ادب یا عجیب و غریب بدانند.

علائم تکانشگری در کودکان

فرزند شما ممکن است:

بدون فکر عمل کند.

به جای وقت گذاشتن برای حل یک مشکل، حدس‌های ناگهانی بزند؛ بدون منتظر ماندن برای فراخوانی یا شنیدن کل سؤال، پاسخ‌ها را در کلاس بیان کند.

در گفتگوها یا بازی های دیگران دخالت کند.

اغلب حرف دیگران را قطع کند. حرفی را به اشتباه در زمان نامناسب بگوید.

قادر به کنترل احساسات شدید خود که منجر به طغیان خشم یا عصبانیت می شود نباشد.

نشانه‌های مثبت اختلال کمبود توجه و بیش فعالی در کودکان

اختلال کمبود توجه و بیش فعالی هیچ ربطی به هوش و استعداد ندارد. علاوه بر این، کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه اغلب ویژگی‌های مثبت زیر را نشان می‌دهند:

خلاقیت:

کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه و بیش فعالی می توانند به طرز شگفت انگیزی خلاق و خیال‌پرداز باشند. کودکی است که رویاپردازی می‌کند و گاه ده فکر مختلف را در آن واحد در سر دارد، استعداد آن را دارد که به حلال مشکلات، منبع ایده‌‌ها یا هنرمندی مبتکر تبدیل شود.

کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه و بیش فعالی ممکن است به راحتی حواسشان پرت شود، اما گاهی اوقات متوجه چیزهایی می شوند که دیگران نمی بینند.

انعطاف پذیری:

از آنجا که کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه و بیش فعالی گزینه‌های زیادی را در همزمان در نظر می‌گیرند، در آغاز ورود به یک گزینه سکنا نمی‌گزینند و نسبت به ایده‌های مختلف انعطاف پذیر هستند.

اشتیاق و خودانگیختگی:

کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه و بیش فعالی به ندرت خسته کننده هستند! آن ها به چیزهای مختلف زیادی علاقه‌مندند و شخصیت پر جنب و جوشی دارند. به طور خلاصه، اگر آن ها شما را خشمگین نمی کنند بودن با آن ها بسیار سرگرم کننده است.

انرژی و رانندگی:

وقتی بچه های مبتلا به اختلال کمبود توجه و بیش فعالی انگیزه داشته باشند به سختی کار کرده و برای موفقیت تلاش می کنند. در این حالت ممکن است دشوار باشد که حواس آن ها را از کاری که به آن علاقه دارند منحرف کنید، به خصوص اگر این فعالیت تعاملی یا عملی باشد.