رویکردهای درمانی در مشاوره ی فردی

مشاوره ی فردی چیست؟

در روش مشاوره و درمان فردی، درمان نوعی فرآیند یادگیری است.

در روش درمان فردی روانشناسان به مراجعان آموزش می دهند تا ادراک، انگیزه ها و اهداف خود را تغییر دهند و برای این منظور از تکنیک ها و رویکرد های خاصی استفاده می کنند.

یا اینکه رویکردهای مختلف را باهم ادغام می کنند، که هر کدام از این رویکردها قواعد خاص خود را دارند و روانشناسان با استفاده از این رویکردها مسیر درمانی خود را مشخص می کنند.

هدف مشاوره ی فردی

هدف مشاوره ی فردی افزایش سازگاری مراجع و در نهایت اتخاذ تصمیمی منطقی و معقول است که با نیازها و امکانات شخصی و اجتماعی او سازگار باشد.

رویکردهای درمانی

رویکرد یک چشم انداز یا دیدگاه است که شامل مفروضات و باورهای خاصی درباره ی رفتار انسان می شود.

نحوه ی عملکردی که جنبه هایی از آن ارزش مطالعه و روشهای تحقیقاتی مناسب برای انجام آن وجود دارد.

ممکن است چند نظریه ی متفاوت در یک رویکرد وجود داشته باشد اما همه ی آنها فرضیات مشترکی را به اشتراک می گذارند.

مشاوران مختلف با رویکردهای مختلفی به شما در رسیدن به اهداف درمانی و حل مشکلاتتان کمک می می کنند و تمامی روانشناسان از یک روش مشابه استفاده نمی کنند.

روان درمانی پویشی کوتاه مدت

انواع رویکردهای درمانی 

رویکردهای درمانی زیادی وجود دارد ولی مهمترین آنها، رویکردهایی هستند که در زیر عنوان شده اند و رویکردهای دیگر، زیر مجموعه ی رویکردهای زیر هستند:

  • روانکاوی
  • رفتار گرایی
  • شناخت درمانی
  • درمان شناختی – رفتاری
  • درمان انسان گرایانه
  • درمان زیستی
  • رویکرد روانکاوی

رویکرد روانکاوی، رویکرد توسعه داده شده توسط  فروید است.

از آنجا که رویکرد روانکاوی معتقد است که جنبه ی وجودی انسان دو سطح هشیار و ناهشیار دارد و عمده ی شخصیت انسان را بخش ناهشیار آن تشکیل می دهد.

این بخش ناهشیار شامل سائق ها، نیازها و خاطراتی است که فرد به دلیل رنج آور بودن آنها را سرکوب کرده یا انکار کرده و به ناخودآگاه خود واپس رانده است.

روانکاوان ریشه اختلالات و تعارضات روانی فرد را د رناخودآگاه می دانند.

هدف درمان روانکاوی: کمک به افراد برای به دست آوردن بینش نسبت به تعارض های ناخودآگاه که در دوران کودکی پدید آمده اند.

روش کار: استفاده از تداعی آزاد، تحلیل رویا، هیپنوتیزم

مناسب برای درمان اختلالاتی مثل:

مزایا: درمانگری که با رویکرد روانکاوی کار می کند سعی می کند محیطی غیر انتقادی، راحت و همدلانه برای مراجع فراهم آورد تا شخص در آن بتواند به راحتی احساساتی را که سبب ایجاد استرس و تنش شده است را بشناسد و آن ها را حل کند.

معایب: پرهزینه و زمان بر

رویکردهای درمانی در مشاوره ی فردی

  • رفتار درمانی

در این رویکرد صرفا به رفتارهای ظاهری فرد توجه می شود و به علل درونی رفتار توجهی نمی شود.

رفتار درمانی چنان گسترده است که برای انواع اختلالات روانی از آن استفاده می‌کنند.

رفتار درمانی به ‌دنبال شناسایی رفتارهای خودمخرب و ناسالمِ افراد و کمک برای تغییر آنهاست.

رفتار درمانی بر این باور استوار است که تمام رفتارهای انسان «آموخته‌شده»اند و به همین علت می‌توان رفتارهای ناسالم را تغییر داد.

بنابراین رفتار درمانی عمدتا بر مشکلات فعلی بیماران و چگونگی تغییر این مشکلات متمرکز است.

اگر شما به روانشناسی مراجعه کنید که رویکرد رفتار درمانی دارد، این روانشناس سعی می کند با بررسی دقیق محیط اطرافتان رفتار شما را کنترل کند.

مثلا اگر شما فوبیا داشته باشید و برای درمان فوبیا به روانشناس مراجعه کنید روانشناس ممکن است سعی کند با استفاده از روش حساسیت زدایی تدریجی فوبیای شما را درمان کند.

به اینصورت که با طرح برنامه ی خاص سعی می کند به تدریج ،شما را با عامل ترستان مواجه کند تا ترس شما از بین برود.

یا مثلا اگر فرزندتان لجبازی یا نافرمانی می کند روانشناس سعی می کند محیط زندگی و خانوادگی شما را به طور دقیق بررسی کند تا علت های دقیق رفتار کودکتان و تقویت کننده های این رفتار را شناسایی کند.

هدف: تغییر رفتار ناسازگار و نامطلوب

مناسب برای درمان وسواس، فوبیا، اختلال های رفتاری کودکان، اختلال در روابط زناشویی

معایب: نادیده گرفتن رویدادهای ذهنی و تاکید بیش از حد بر رفتارهای قابل مشاهده